Na vele jaren voelen dat mijn leven een andere kant op wil, ben ik in juni 2012 gestopt met lesgeven en eind 2015 ben ik gestopt met mijn praktijk. Het hele mooie vak van osteopaat loslaten ging verbazingwekkend gemakkelijk, ondanks ik het altijd met hart en ziel gedaan heb. Er waren genoeg mensen die mij voor gek verklaarde en zelfs boos werden dat ik osteopathie losliet. Zelf snapte ik het ook niet helemaal, maar ik voelde dat ik het moest doen. Ik deed dat, wat ik al jaren verkondig; luisteren naar je gevoel en minder naar je hoofd.



True meaning of life

De diepere lagen van het zijn, hebben me altijd geïnteresseerd en ik kwam er steeds meer mee in aanraking. Mijn nieuwsgierigheid groeide en groeide, ik wilde er meer van leren. Het leven wat we leiden, daar snap ik niks van. Deze wereld, die we gecreëerd hebben, waar het normaal is dat de mens een speelbal is.  Geschoffeerd wordt door mensen die machtswellustig zijn, en waar geld de enige rijkdom is die ze kennen, en het enige is, waar ze waarde aan hechten. Een wereld waar we Moeder Aarde zo kapot maken en uitputten, alsof we, wanneer het zo ver is, gewoon op een andere planeet kunnen stappen en verder gaan waar we mee bezig zijn.

Dagdagelijks kwam ik in de praktijk mensen tegen die erg veel last hadden van machtspelletjes van banken, -verzekeringen, -managers enz. Hierdoor kregen ze klachten en werden ze ziek. Ik wist dat als ik mensen hierin wil ondersteunen, dan moest ik uit de beperkingen komen, die ik in de osteopathie voelde.

Into the forest I go, to lose my mind and find my soul….

Unknown

In de natuur kwam ik een heel andere wereld tegen, een wereld die wel vreedzaam is, die ondersteunend is, een wereld waar er geen macht is, alleen maar kracht. Waar ‘samen’ veel belangrijker is dan ‘ik een beetje meer dan jij’! In de natuur heb ik zoveel ‘klikken’ mogen ervaren, zoveel kwartjes die vielen, dat mijn bedrijf dan ook NatureclicX moet heten.

Ik wilde veel meer leren over de ‘het leven’. Dus het plan was snel gemaakt, ik wilde los van deze gecreëerde wereld komen. Ik heb mijn huis te koop aangeboden, mijn spullen te koop gezet. Ik kocht een auto waarin ik ging wonen en waarmee ik de naar de mooiste plekjes in de natuur kon reizen. Het doel was om op zoek te gaan naar ‘the true meaning of life’ en de mijne in het bijzonder.

Het liep anders……..

Mijn huis raakte niet verkocht. Er was redelijk wat belangstelling, en er waren ook verschillende mensen die bereid waren tot kopen. Maar door wonderlijke omstandigheden ging de koop steeds niet door. Alsof het niet mocht!

Mijn hoop en motivatie bleven hoog om mijn huis te verkopen, ik ging immers een levenslange droom verwezenlijken. Maar nu, ongeveer een jaar geleden, kwam ik hard ten val. Mijn lijf was al redelijk gehavend door een val 30 jaar geleden. Het kwetsbare evenwicht raakte verstoord en ik ondervond meer klachten. Langzaam maar zeker druppelde de harde waarheid binnen. “Zo kan ik niet in een auto wonen”! En tegelijk voelde het alsof het zo moest zijn, hoe pijnlijk ook. Dus ik ging op zoek naar wat het me te vertellen had.



Diepere lagen

Doordat ik al een tijd niet meer werkte, was ik al meer en meer naar binnen gegaan. Me meer en meer afgesloten van de wereld, nog meer in verbinding gekomen met de bossen de natuur. Doordat ik in de bossen op een rustige plek woon, ging dat heel natuurlijk. Tijdens de zoektocht naar waarom ik deze val ‘nodig’ had, kwam ik nog een paar lagen dieper. Ik kwam steeds meer in contact met een laag, waar ik compleet gelukkig was. Waar de omstandigheden waarin ik zat er niet toe deden. Een laag waar ik me heel, compleet en verbonden voelde.

Ik voelde 3 lagen in mij, de diepste laag die ik net beschreef, een middelste laag waarin ik nieuwsgierig en ongeduldig was, welke richting mijn leven op zou gaan. En een oppervlakkige laag, in deze laag, veroordeelde ik het soms allemaal. Door meer te mediteren kwam ik beter in contact met die diepe laag, ik kon het steeds beter verstaan.

Op een gegeven moment kreeg ik vanuit deze diepe laag, een beeld hoe ik me zou voelen als ik in de auto zou wonen. Ik zag mezelf heel ongemakkelijk, en daardoor ongelukkig in de auto zitten. Geen plek vinden, waar ik mijn lijf genoeg rust kon geven om te herstellen van de dag. Dat beeld was zo duidelijk dat ik mijn droom los kon laten, natuurlijk niet zonder hort of stoot. Maar ik wist dat het klopte, ik zou ongelukkig van het ongemak worden. Heel snel daarna besefte ik dat mijn zoektocht naar ‘the true meaning of life’ allang begonnen was en ik er middenin zat. Ik was, zonder ik het besefte, al begonnen aan dat wat het doel van de reis was.

Holy Moly

Nu dit allemaal al veranderde, kwam de vraag; ‘wat ga ik doen als werken’. Wouw dat was heel moeilijk, ik zat met mijn hoofd nog in GoogleEarth op zoek naar de mooiste natuur waar ik naar toe kon gaan, opeens moest ik weer de arbeidsmarkt op…. De strijd tussen mijn hoofd en mijn gevoel was groot. De vraag ‘hoe ik mijn geld zou gaan verdienen’, moest omgebogen worden naar ‘hoe ga ik mijn bestemming neerzetten’ en daar betaald voor worden. Ik had juist deze weg gekozen om te leven vanuit mijn bestemming, mijn passie, mijn bron. Ik was op de zoektocht naar ‘the true meaning of my life’ nog niet aangekomen bij ‘my’…. Opeens moest ik dit wel in de wereld zetten.

Door de druk die ik erop legde, kon ik de drie lagen die ik eerder beschreef (diepste-, middelste- en oppervlakkige laag) niet meer van elkaar onderscheiden. Ik was me hier steeds van bewust en wist ook dat ik het zo nooit zou vinden. Dus met veel geduld en meer rust, kon ik de lagen toch weer gaan onderscheiden. Er kwamen steeds inzichten vanuit de diepste laag, maar steeds vulde ik de vorm te vroeg in, vanuit mijn hoofd. Hierdoor heb ik de afgelopen maanden minstens vier websites gemaakt. Alles wel met dezelfde missie, mensen ondersteunen.

De juiste vorm

Als eerste heb ik een opleiding tot healer gemaakt. Deze heb ik helemaal uitgewerkt, we zouden zo kunnen beginnen, totdat ik besefte dat ik helemaal geen opleiding wil organiseren en leiden. Al dat geregel en de vragen die niet gaan over innerlijke groei, maar over beleid en problemen. Maar ook, ik wil helemaal niet healen. Beter gezegd, ik wil mensen wel meehelpen met healen, maar dan door ze tools aan te reiken, zodat ze zichzelf kunnen healen. Naar mijn mening en ervaring, kun je alleen jezelf genezen.

Dus op weg naar het volgende; dat werd trainingen in groepen geven. Alles uitgewerkt, zelfs nog iemand uitgenodigd waarmee ik een groep samen zou geven. Er bleef steeds een fluisterstemmetje wat zei dat dit het niet was, maar mijn gedrevenheid denderde door…. De website was alweer bijna klaar toen ik besefte hoe benauwd ik het hiervan kreeg. Het was wel een hele leuke opzet, maar het werd tijd dat ik weer eens goed naar mijn diepste laag ging luisteren. Wat maakte mij zo benauwd?

Teruggetrokken leven

Heel duidelijk kon ik voelen dat ik nog niet klaar was, me te begeven in ‘de buitenwereld’. Ik kon nog niet deelnemen aan ‘het gewone leven’. Ik moest mijn wereld nog klein houden en teruggetrokken leven. Dat beseffen en eraan toegeven gaf weer heel veel lucht. De volgende stap was dan heel gemakkelijk. Ik ging online trainingen geven. Het werd een jaarprogramma van 3 delen, met daarna nog een laatste, intensive, in de natuur en dan wel in groepsvorm. Ondanks dat het een mooi programma was, kwamen er fluisterstemmetjes, het bleek een te moeilijk en gecompliceerd programma. Ik moest het kleiner houden.

Learn to love your time alone and to really enjoy and celebrate it. There is nothing more empowering and liberating than rejoicing in your own aloneness.

Unknown

Verbind Hoofd & hart

Dus terug naar de tekentafel! Zo ontstond na enige tijd ‘Verbind Hart & Hoofd’. Ik besefte dat ik de groepjes klein en knus moest houden.
Er kwam meteen een benauwdheid, maar ik vond dat ik niet moest zeuren. Deze benauwdheid categoriseerde ik onder de noemer van angst en spannend om mezelf neer te zetten.
Ik kon er veel van mijzelf in kwijt, het was fijn om te doen. Maar de benauwdheid verdween niet. Ik wist dat het op een gegeven moment, een manier van geld verdienen zou worden, en niet meer mijn passie leven. Dus nog niet mijn echte bestemming.

Don’t give up

Nadat de moed even in mijn schoenen mocht zakken, ben ik mijzelf gaan interviewen. Ik stelde me, voor de zoveelste keer, de vraag; ‘wat ik zou willen doen, als geld, en al het andere, geen rol zou spelen’. Het antwoord wat deze keer kwam was verrassend. Ik wilde de hele dag mediteren. Me verbinden met mijn diepste lagen en met de hele kosmos. Vanuit deze diepe lagen, leren over de ‘true meaning of life’.
Hierdoor maakte ik mediteren als ‘mijn werk’. Het kreeg een volwaardigere plek in mijn dagelijks leven, waardoor ik op nog diepere lagen kwam. Er kwamen beelden van mijzelf als kind, beseffende hoe graag ik toen ook al in de natuur was.

Mijn bestemming

Mijn hooggevoeligheid hielp mee, om mezelf toe te staan, dat ik werk mocht uitoefenen op een teruggetrokken manier. Wanneer je iets toestaat, ontstaan er mogelijkheden. Daar kwam het schrijven weer. In het verleden was het me al zo vaak opgevallen dat ik tijdens het schrijven, me meer met mijn hart en ziel kon verbinden.

Waarschijnlijk heb ik deze hele ploetertocht nodig gehad, om me nu niet meer te laten leiden door de dyslectie of de taalfouten die ik zeker ga maken. Maar ook me los te weken van de wereld die ik kende, lesgeven, therapeut zijn en groepen geven.
Het schrijven van blogs ontstond als vorm. Toen gebeurde er iets heel raars! Er kwamen geen maars, alles ging stromen, zelfs mijn tranen en er waren geen fluisterstemmetjes vanuit mijn diepte. Er was wel een duidelijke stem uit mijn oppervlakkige laag, maar die deed er even niet toe. Het voelde als een bevrijding, thuiskomen, het voelde waarachtig.

Nu moest ik nog dealen met de stem van mijn hoofd: “Hoe denk je hier geld mee te kunnen verdienen?” Ik weet dat je hiermee geld kunt verdienen, ik weet alleen niet goed hoe. Dit ben ik aan het onderzoeken, leren van mensen die deze weg al bewandeld hebben.

De reden dat er advertenties komen, of zijn er al, afhankelijk wanneer je dit leest, is dat ik daarmee wat geld verdien. Te weinig om van te kunnen leven, maar alle kleine beetjes helpen.

Ondertussen ben ik online workshops aan het uitwerken. Van dat wat ik in ‘Verbind Hart & Hoofd’ wilde doen, vind ik de inhoud nog steeds goed en belangrijk. Hier ben ik nu druk bezig om er een driedelige training van te maken.

Het is nu nog maar mijn 2e blog die ik geschreven heb, maar de glimlach is niet van mijn gezicht af te halen! Natuurlijk gaan er minder leuke momenten komen, zoals een schrijversblok, maar dan hoef ik de ‘k’ alleen maar te veranderen in een ‘g’ en ik kan weer verder!

Aanmelden nieuwsbrief

Gratis online cursus
In 10 stappen naar een Goede Verbinding tussen Hart en Hoofd
dit veld niet invullen s.v.p.

Donatie

Wanneer je iets hebt aan mijn blogposts en je zou me daar iets voor willen geven, dan kun je dit via een donatie doen.

Elke donatie maakt veel uit en is van grote waarde. Zo kan ik mijn werk voort zetten.

Ik ben je erg dankbaar.